Archivo paraSeptiembre, 2007

Meme: Blogqüestionario

Nuestro pequeño iJuan (pequeño por edad, pero una gran persona!) me manda este Meme. Me suena que en un blog anterior ya lo hice, pero aun así no recuerdo qué contesté, así que a hacerlo otra vez! Es un pequeño parón entre todas las cosas que tengo que explicar de mi Odisea por la Costa Este!

¿Cuanto tiempo llevas blogueando?

Solamente desde hace un par de años, o sea, desde septiembre del 2005.

¿Como te enteraste de la existencia de los blogs y te animaste a participar?

Por pura casualidad, como casi todo en esta vida. Un día entré en una página que me llevó a otra, y de esa a otra… Y llegué al Blog del Vidente Juani, un alter-ego de Hernán Casciari. Empecé a comentar ahí, primero dulcemente y después sacando las garras… Seguir leyendo el Blogoqüestionario

Comentarios (7)

Trobaré les paraules per dir-t’ho

Perquè moltes vegades em dius que el català sona més melòdic.

Perquè amb altres llèngües sóc incapaç de dir-te tot el que t’estimo.

I de vegades somniu que et fiques al meu cap i pots sentir el que sento.

Perquè d’aquesta manera ja sabries què penso quan no estic amb tú.

Perquè ni tant sols amb aquesta llengua sóc capaç d’expressar-ho.

Perquè cada día és més difícil no tenir-te al meu costat.

Perquè de mica en mica ens queda menys per complir el nostre somni.  

I de vegades somniu que cada nit em fico al llit amb tú i m’aixeco al teu costat.

Perquè la monotonía no sempre es dolenta

Perquè si a la meva monotonía ets tú, seré la dona més feliç del món.

Perquè sí, perquè vull estar sempre amb tú, perquè només puc somriure amb tú. Perquè t’estimo… I perquè un dia d’aquests trobaré les paraules per dir-t’ho. 

Comentarios (7)

De viaje por la costa Este: Washington

Este año mi madre ha cumplido 60 años. A parte de un Hoffman lacrimógeno con fotos de toda su vida, decidimos ahorrar un poquito cada mes y así poder irnos todos (los que no tienen hijos y podían pedir vacaciones en verano) de viaje. En un principio se barajaron muchas posibilidades. Uno de mis hermanos estaba de acuerdo conmigo para ir a Bali, mi padre quería pasar una semana en Turquía, mi madre quería hacer un crucero por la parte Este del Mediterráneo, otro hermano solo pedía que no fuera un sitio de playa, y el otro que no fuera demasiado lejos. Así que nada, no nos poníamos de acuerdo. Por eso, hicimos un viaje a Ibiza para celebrar el cumpleaños de mi madre toda la familia y los que teníamos más disponibilidad decidiríamos donde ir. Y por cosas del destino, la elección fue esta: Washington y Nueva York.

Cogimos el primer avión a las 6 de la mañana para hacer la escala en Zurich. Sabía que el control para ir a USA era descomunal, pero la verdad es que no me esperaba tanto. A parte de los típicos problemas con Spanair (estoy cada día más descontenta con esta compañía), cuando llegamos a Zurich tuvimos que soportar que nos preguntaran cosas tan estúpidas como quién había embarcado las maletas y quién las había hecho. Preguntas que darían algo de información (quizá, aunque reconozo que sigo sin ver la utilidad) si hubiéramos sido dos personas, pero en un grupo de 10, está claro que cada uno ha hecho y ha facturado su propia maleta. Seguimos con estas preguntas estúpidas hasta que por fin embarcamos para pasar 9 horas en el congelador que hacía a su vez de avión. Nunca habíamos pasado tanto frío, y tanto Él como yo no habíamos pensado en coger nada de abrigo pensando en las mantas que te dan.

Seguir leyendo lo que pasó en Washington

Comentarios (8)

Crisis

Me temo que estoy en plena crisis personal y post-vacacional, así que hasta dentro de unos días no tendré listos los posts de mi súper viaje, que hay mucha información y pocas ganas de postear ahora mismo.

Igualmente, manténganse a la espera.

Gracias.

Comentarios (9)

« Artículos anteriores · Próximas entradas